မြန်မာနိုင်ငံတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော်ခန့်က ပျူ၊ ဆိုပြီး လူမျိုးကြီးသုံးစု ရှိခဲ့ပြီး ယင်းလူမျိုးကြီးသုံးစုတွင် လူမျိုး ၁၀၁ ပါးထဲတွင် ပါရှိပါကြောင်း၊ ကုန်းဘောင်ခေတ်နံရံဆေးရေးပန်းချီများတွင် လေ့လာရာတွင် လူမျိုး ၁၀၁ ပါးပုံနှင့် စာများ တွေ့ရှိရပါကြာင်း၊ ပျူလူမျိုးများအနေဖြင့်လည်း ပျူကျောက်စာ၊ အရိုးအိုးစာများ တွေ့ရသော်လည်း မြန်မာလူမျိုးရောနှောသွားကာ ပျူလူမျိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ ပါကြောင်း၊ သက်လူမျိုးများကို ရခိုင်ပြည်မြောက်ဖျားတွင် လည်းကောင်း၊  မြန်မာပြည်အလယ်ပိုင်း ပခန်းကြီး၏ မြောက်ဘက် ပခုက္ကူ၏ မြောက်ဘက် ၁၉ မိုင်ခန့်အကွာအဝေးတွင် သက်လူမျိုး နေထိုင်သည့် သက်ရွာ ကိုတွေ့ရှိရပါကြောင်း၊ လက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံတွင် လူမျိုး ၁၃၅ မျိုးရှိတယ်လို့ မှတ်သားရပါကြောင်း၊ မြန်မာနိုင်ငံတွင် အပုဆုံးလူမျိုးဖြစ်သော ထရုန်လူမျိုးများကို လူဦးရေ လေးငါးဆယ်ခန့် မြန်မာပြည်မြောက်ဖျားတွင် လည်းကောင်း၊ အရပ်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော အိန်းလူမျိုးများကိုလည်း ရှမ်းပြည်(မြောက်ပိုင်း)တွင် လည်းကောင်း အရည်အတွက်နည်းပါးစွာတွေ့ရှိရပါကြောင်း၊  ထို့ကြောင့် အဆိုပါ ထရုန်လူမျိုးနှင့် အိန်းလူမျိုးများသည် အနည်းငယ်သာကျန်ရှိပြီး ရှားပါးလူမျိုးများဖြစ်သဖြင့် ရေရှည်တည်တံ့စေရန် မည်ကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ထား ရှိမည်ကို သိရှိလိုပါကြောင်းနှင့် အလားတူ ရခိုင်ပြည်နယ်ရှိ  အခြားသောလူနည်းစုများကိုလည်း မည်ကဲ့သို့ ရေရှည်တည်တံ့အောင် ထိန်းမယ်ဆိုသည်ကိုသိရှိလိုပါကြောင်း မေးမြန်းပါသည်။