ရသေ့တောင်မြို့နယ်သည် ရခိုင်ပြည်နယ်၌ ရခိုင်လူမျိုးများနေထိုင်ရာ မြောက်ဘက် အစွန်ဆုံးမြို့နယ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရခိုင်ပြည်နယ်၏အဆင်းရဲဆုံး မြို့နယ်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပါကြောင်း၊ ရသေ့တောင်မြို့နယ်သည် မေယုတောင်တန်းနှင့် သြရမတောင်တန်းနှစ်ခုကြား တည်ရှိပြီး မြစ်ကြီးနှစ်စင်းဖြစ်သော မေယုမြစ်၊ မုံဆင်းမြစ်နှင့် ဘင်္ဂလားပင်လယ်တို့ဖြင့် အနားသတ်ထားခြင်း၊  ယင်းသဘာဝအရင်းအမြစ်တို့ကို အသုံး မချနိုင်ခြင်းတို့သည် မြို့နယ်၏ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အဟန့် အတားဖြစ်စေသကဲ့သို့ ရသေ့တောင်မြို့နယ်၏ မြောက်ပိုင်းမှစတင်ရာ ဘူးသီးတောင်မြို့နယ်၊ မောင်တောမြို့နယ်အထိ ဘင်္ဂါလီလူမျိုးများက နယ်မြေကို ဝိုင်းပယ်ထိန်းချုပ်ထားခြင်း၊ တောင်ဘက်ပိုင်း စစ်တွေမြို့တစ်ခုတည်းသို့သာလျှင် ရေလမ်းဖြင့် ထွက်ပေါက် ရှိခြင်းတို့သည်လည်း ဖွံ့ဖြိုးမှုကို အားနည်းစေသော အကြောင်းအရင်းများဖြစ်ပါကြောင်း၊  ရသေ့တောင် မြို့နယ်ကို ဝေးလံခေါင်သီဒေသ အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးနိုင်ပါရန် အခြေခံအချက်အလက်များဖြစ်သော လုံခြုံရေးအခြေအနေ တည်ငြိမ် အေးချမ်းမှုမရှိခြင်း၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးခက်ခဲခြင်း၊ ဆက်သွယ်ရေးစနစ် ခက်ခဲခြင်း၊ ကုန်ဈေးနှုန်း ကြီးမြင့်ခြင်း၊ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအပြည့်အဝမရခြင်း၊ ပညာရေးစနစ် ဖွံ့ဖြိုးမှုနောက်ကျခြင်း၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား လုံလောက်စွာမရရှိခြင်း၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးမှုနည်းပါးခြင်း၊ ရာသီဥတု ဆိုးရွားခြင်း၊ လူမှုပတ်ဝန်းကျင် အခက်အခဲများရှိခြင်း စသည့် လူမှုရေး အနိမ့်ကျဆုံး၊ အခက်ခဲဆုံး မြို့နယ် တစ်ခုဖြစ်သည့်အပြင် နယ်မြေဒေသတစ်ဆက်တည်း တည်ရှိနေပြီး မေယုတောင်တန်းတစ်ခုသာ ပိုင်းခြားထားသော ဘူးသီးတောင်နှင့် မောင်တောမြို့နယ်များတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသောဝန်ထမ်းများမှာ လစာနှစ်ဆ ခံစားခွင့်ရရှိနေပြီဖြစ်ပါကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ရခိုင်ပြည်နယ်၊ ရသေ့တောင်မြို့နယ်အား လူမှုရေး ခက်ခဲသော မြို့နယ်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ မြို့နယ်အတွင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသော ဝန်ထမ်းများအား လစာနှင့်ညီမျှသော ငွေကို ဒေသစရိတ်အဖြစ် ပြင်ဆင်ခံစားခွင့်ပြုရန် အစီအစဉ်ရှိ/မရှိ သိရှိလိုပါကြောင်းမေးမြန်းပါသည်။