(က)-နိုင်ငံတော်၏ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေး၊ လုပ်သားအင်အား၊ လူမှုရေးဖွံ့ဖြိုးမှု၊ စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှုများကို စဉ်းစားခြုံငုံသုံးသပ်ပြီး “အမျိုးသားလူဦးရေ မူဝါဒ” ချမှတ်ဆောင်ရွက်ရန် အစီအစဉ်ရှိ/မရှိ နှင့်စပ်လျဉ်းသည့် မေးခွန်း
၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ သန်းခေါင်စာရင်းအခြေခံ အချက်အလက်များအရ မြန်မာနိုင်ငံ၏ လူဦးရေက ၅၂ သန်း ဖြစ်သော်လည်း မိမိတို့လက်ခံထားသည့် ၁၉၈၃ ခုနှစ် လူဦးရေကိုအခြေခံပြီး တွက်ထားသည့် ခန့်မှန်းလူဦရေက ၆၂ သန်းဖြစ်ပါကြောင်း၊ လူဦးရေကွာခြားမှုက ၁၀ သန်း ဖြစ်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လူဦးရေတိုးနှုန်းက ဝ.၈၉ ဖြစ်ပါကြောင်း၊ လူဦးရေတိုးနှုန်း၏ Trend ကိုကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း ၁၉၅၅ ခုနှစ်ခန့်က ၂.၀၁ ဖြစ်ရာမှ တဖြည်းဖြည်းကျဆင်းလာပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ဝ.၈၉ ဖြစ်သွားသည့်အတွက် လူဦးရေတိုးနှုန်းများ ကျဆင်းနေသည် ဆိုသည့်အချက်ကို တွေ့မြင်ကြမည် ဖြစ်ပါကြောင်း၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမျိုးသားဦးရေနှင့် အမျိုးသမီးဦးရေကို ကြည့်လိုက်လျှင် အမျိုးသမီးဦးရေက ၂ သန်းခန့် ပိုပြီးများနေသည်ကို တွေ့ရှိရပါကြောင်း၊ မှီခိုသူဦးရေအချိုးကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကျဆင်းလာပါကြောင်း၊ ယခုလိုကျဆင်းလာခြင်းသည် မွေးဖွားနှုန်း ကျဆင်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး မှီခိုသူအချိုးမှာပါသည့် ကလေးသူငယ် မှီခိုသူအချိုးသာကျဆင်းခြင်း ဖြစ်ပါကြောင်း၊ သက်ကြီးရွယ်အိုမှီခိုသူ အချိုးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရှိရပါကြောင်း၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း Disable ခေါ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏အချိုးက ၄.၆ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိရပါကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ရေရှည်တွင် မိမိတို့နိုင်ငံအတွက် လူဦးရေမူဝါဒ တစ်ခုချမှတ်ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း၊ ထို့ပြေင် နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် သွားရောက် အလုပ်လုပ်နေသည့်သူများကို နှစ်သန်းဆိုပြီး ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ဖော်ပြထားသော်လည်း ပြင်ပလေ့လာသူများက ခြောက်သန်းခန့်ထိရှိသည်ဟုလည်း လေ့လာတွေ့ရှိ ထားသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိရပါကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် မိမိတို့နိုင်ငံ၏ လူဦးရေအခြေအနေသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြာရှည် ကျုံ့ဝင်သွားနိုင်သည့် သဘောဖြစ်ပါကြောင်း၊ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဘီလီယံကျော်သည့် နိုင်ငံကနှစ်နိုင်ငံ၊ သန်း ၁၆၀ ကျော်သည့်နိုင်ငံကတစ်နိုင်ငံ၊ ၇၆ သန်းကျော်သည့် နိုင်ငံကတစ်နိုင်ငံနှင့် လာအိုနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသာ မိမိတို့နိုင်ငံထက် နည်းနေသည်ကို တွေ့ရှိရပါကြောင်း၊
ထို့ကြောင့် မိမိတို့၏ လူဦးရေကွာခြားချက်များက ရေရှည်တွင် နိုင်ငံအတွက်ထိရောက်မှု တစ်ခုခုဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်သည့်အတွက် ၎င်းလူဦးရေမူဝါဒကို ချမှတ်မည်ဆိုလျှင် ဌာနပေါင်းစုံ ပူးပေါင်းပါဝင်ဆောင်ရွက်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပါကြောင်း၊ လူဦးရေအတွက် အဓိကကျသည့် အချက်အလက်များက မွေးဖွားနှုန်း၊ သေဆုံးခြင်း၊ ရွှေ့ပြောင်းသွားလာခြင်း၊ ပြည်ပသို့ထွက်ခွာ အခြေစိုက်ခြင်း၊ ပြည်တွင်းသို့ဝင်ရောက် အခြေစိုက်ခြင်းစသည့် အချက်အလက်များ ပေါ်မူတည်မည် ဖြစ်သည့်အတွက်ကြောင့် ဝန်ကြီးဌာနတစ်ခုတည်းအနေဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန်ဖြစ်နိုင်မည့် အခြေအနေမရှိပါကြောင်း၊ ဝန်ကြီးဌာနများအားလုံး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး နိုင်ငံ၏လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေး၊ လုံခြုံရေးစသဖြင့် အချက်အလက်ပေါင်း များစွာအတွက် ကြိုတင်မှန်းဆပြီး လူဦးရေမူဝါဒ ချမှတ်ဆောင်ရွက်သင့်သည်ဟု မိမိအနေဖြင့် မြင်ပါကြောင်း၊ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများ အားလုံးသည် မိမိတို့နိုင်ငံ၏ အခြေအနေအရ လူဦးရေမူဝါဒများ ချမှတ်ဆောင်ရွက်နေပါကြောင်း၊ အကြမ်းဖျင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် လူဦးရေတိုးနှုန်းများသည့် နိုင်ငံများသည် လူဦးရေတိုးနှုန်းနည်းအောင် ဆောင်ရွက်နေရပြီး လူဦးရေတိုးနှုန်းနည်းနေသည့် အရှေ့အာရှမှာဆိုလျှင် ဂျပန်နှင့်တောင်ကိုရီးယား လူဦးရေတိုးနှုန်းများ အောင်လည်း Incentive ခေါ် ကျွန်တော်တို့ အကျိုးတရားများနှင့် ပံ့ပိုးကူညီနေခြင်း၊ တစ်ခါ EU နိုင်ငံများတွင် လူဦးရေတိုးနှုန်းများ နည်းပါးလာခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် အခြေချနေထိုင်သူများကို ခေါ်ယူပြီး လုပ်နေရခြင်းများဖြစ်ပါကြောင်း၊ ၎င်းအတွက်လည်း ပြဿနာများ၊ အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေရခြင်းများ ရှိပါကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် မိမိတို့နိုင်ငံ၏ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ နိုင်ငံရေးအခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီမည့် လူဦးရေမူဝါဒ (National Population Policy) တစ်ခု ချမှတ်ဆောင်ရွက်သွားရန် အစီအစဉ်ရှိ/မရှိ သိရှိလိုပါကြောင်း မေးမြန်းပါသည်။