ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်သည် လွိုင်လင်ခရိုင်၊ မြို့နှင့် ၈၃ မိုင်၊ တောင်ကြီးမြို့နှင့် ၁၃၅ မိုင်ကွာဝေးပါပြီး ကာလိမြို့နယ်ခွဲအပါအဝင် ဝန်ထမ်းပေါင်း ပြန်တမ်းဝင်အရာရှိ ၁၂ ဦးနှင့် အခြားအဆင့် ၄၆၈ ဦးရှိပါကြောင်း၊ ထိုဝန်ထမ်းများသည် ဝန်ထမ်းစည်းမျဉ်း စည်းကမ်းအရ တာဝန်ကျရာဒေသတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော် လည်း စားသောက်စရိတ်စခကြီးမြင့်ခြင်း၊ အိမ်ငှားနေထိုင်ရခြင်း၊ လစာလုံလောက်မှုမရှိခြင်း ဒုက္ခများကို ရင်ဆိုင်နေရပါကြောင်း၊ ဝန်ထမ်းများသည် လုပ်ငန်းညှိနှိုင်း အစည်း အဝေး တွေ့ဆုံပွဲများကို တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး (၃) ကြိမ်ခန့် သွားရောက်တွေ့ရှိရပြီး အဆင့်တိုးမြှင့်စာမေးပွဲများကိုလည်း သွားရောက်ဖြေဆို ကြရပါကြောင်း၊ ၎င်းတို့ အနေဖြင့် ဌာနအလိုက် ခေါင်းစဉ်အလိုက် ချပေးထားသောငွေဖြင့် ထမ်းဆောင်ရသော ခရီးသွားစရိတ်များ လုံလောက်မှုမရှိဘဲ မိမိလစာငွေအပြင် တခြားနေရာမှ ငွေချေးပြီး သွားလာနေရခြင်း တို့ကြောင့် အဂတိလိုက်စားမှု၊ လက်ပေးလက်ယူမှုများ ဖြစ်ပွားလာစေနိုင်ပါကြောင်း၊ ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်တွင် ကျေးရွာပေါင်း ၁၃၀ ကျော်ရှိပြီး လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအလွန် ခက်ခဲသဖြင့် မော်တော် ဆိုင်ကယ်၊ ထော်လာဂျီများဖြင့်သာ သွားလာနိုင်ပြီး အများစုမှ လမ်းလျှောက် သွားရပါကြောင်း။

ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်သည် မဟာဗျူဟာမြို့နယ်တွင် တည်ရှိနေသော်လည်း လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး မကောင်း၍ လုံခြုံမှုမရှိသောဒေသတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသော ဝန်ထမ်းများကို ငဲ့ညှာပြီး ၂၀၁၄-၁၅ ဘဏ္ဍာနှစ်တွင် ကွန်ဟိန်းမြို့နယ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဝန်ထမ်းများကို လစာနှစ်ဆတိုးပေးနိုင်ပါမည်နှင့် မပြု လုပ်ပေးနိုင်ပါက မည်သည့်အတွက်ကြောင့်နှင့် လစာငွေမလုံလောက်မှုများကို မည်ကဲ့သို့ ဖြေရှင်း ဆောင်ရွက်ပေး မည်ကို သိရှိလိုပါကြောင်း မေးမြန်းပါသည်။

 ဒေါ်နန်းဝါနု (ကွန်ဟိန်း) ကိုယ်စား ဦးစိုင်းဘိုးအောင် (မူဆယ်) မှ မေးမြန်းပါသည်။