ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံတော် တွင် တိုင်းရင်းသားပေါင်းစုံ မှီတင်းနေထိုင်လျက်ရှိကြရာ အများအားဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကား၊ စာပေ၊ယဉ်ကျေးမှုတို့ရှိကြပါတယ်။ယခုအခါအစိုးရစာသင်ကျောင်းများတွင် စာပေစတင်သင်ကြားရာ၌ မိခင်ဘာသာ စာပေဖြင့် ပူးတွဲသင်ကြားခွင့် မရကြ‌သောကြောင့် တိုင်းရင်းသားကလေးသူငယ်များ စာတတ်မြောက်မှုနှုန်းမှာ များစွာနည်းပါးနေပါတယ်။ မိမိတို့ စာပေကို လေးစားတန်ဖိုးထားလျက် သင်ကြားမှုမရှိလျှင် စာပေရော လူမျိုးပါ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို  စိုးရိမ်မိပါတယ်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ အခန်း (၁)၊ ပုဒ်မ ၂၂ ပါ အချက်များအရ တိုင်းရင်းသားများ၏ စာပေ၊ စကား၊ အနုပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှု တို့ကို လေးစားတန်ဖိုးထားလျက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်၊ နိုင်ငံတော်က ကူညီဆောင်ရွက်မည်ဟု သိရှိရ ပါတယ်။ အထက်ပါကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သက်ဆိုင်ရာပြည်နယ်နှင့် တိုင်းဒေသကြီးများ၏ အစိုးရ စာသင်ကျောင်းများတွင် မြန်မာစာပေကို  အဓိကသင်ကြားခြင်းအပြင် စိတ်ကြိုက်ဘာသာရပ် တိုင်းရင်းသား စာပေတစ်ခုခုကို ပူးတွဲသင်ကြားစေသည့် ဥပဒေတစ်ရပ် ရေးဆွဲကာ အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ပေးရန် အစီအစဉ် ရှိ မရှိ သိလိုပါကြောင်း မေးမြန်းပါသည်။