ရခိုင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးမှာ မောင်တောခရိုင်ဟာ ၂၀၁၀-၂၀၁၁ခုနှစ်၊ ပညာသင်နှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းအောင်ချက်အနည်းဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိ တာကို ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဝမ်းနည်းစွာတွေ့ရှိရတာတင်ပြလိုပါတယ်။  ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုဖြစ်ရတယ် ဆိုတာကတော့ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ မောင်တောခရိုင်မှာရှိနေတဲ့ ဘူးသီးတောင်၊ မောင်တော နှစ်မြို့နယ်ရဲ့လူဦးရေအားလုံး၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းသော ဒေသခံ မြန်မာ-မွတ်စလင်မဲဆန္ဒရှင်များ၏ သားသမီးများသည် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းကို ရမှတ်ကောင်းများဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ကျွန်တော် ပထမမေးခွန်းမှာ တင်ပြခဲ့သလို အသက်မွေးဝမ်း‌ကျောင်း တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်ရန်မျှော်လင့်ချက်မရှိခြင်း၊ သွားရေးလာရေးခက်ခဲခြင်း၊ ဒေသခံဆရာ၊ ဆရာမများအလွန် နည်းပါးနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် မောင်တောခရိုင်၏ ပညာရေး အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျမှုသည်နိုင်ငံတော်၏ ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်အတွက်လည်းကောင်း၊    ပြည်သူလူထု၏ အကျိုးစီးပွားကိုလည်းကောင်း များစွာအဟန့်အတားပြုနေသည်ကို နိုင်ငံတော်မှ မည်သို့ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မည်ဟူသော ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်၍ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ မေးမြန်းရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် မေးမြန်းလိုတဲ့ တတိယမေးခွန်းကတော့ ရခိုင်ပြည်နယ်၊ မောင်တောခရိုင်၏ ပညာရေးနိမ့်ကျနေမှုသည် နိုင်ငံတော် ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနဲ့ လူနေမှုဘဝ မြင့်မားရေးကို များစွာဟန့်တားနေပါသဖြင့် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ မည်သို့ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်မည်ကို သိရှိလိုကြောင်း မေးမြန်းပါသည်။