ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံဟာ ရေမြေတောတောင်ပေါကြွယ်ဝပြီး ဖြစ်တည်ခဲ့သောသဘောတရား အပေါ် စိုက်ပျိုးရေးကို အခြေခံသောနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်ကြောင်း အားလုံးအသိပင်ဖြစ်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးတွင် ရာသီဥတုကို အမှီသဟဲပြုတဲ့အတွက် သစ်တောနဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်း ခြင်းမှာလည်းပဲ သင့်တော်လျောက်ပတ်သော အကြောင်းတရားတစ်ရပ်ပင်ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လည်း နားလည်သဘောပေါက်မိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ မြေပေါ၊ ရေပေါသောနိုင်ငံဖြစ်တဲ့ အတွက် ရှေးပဝေသဏီမှ ယနေ့အထိ ရေကြည်ရာမြက်နုရာကို ရှာဖွေပြီး ပြောင်းရွှေ့လုပ်ကိုင်လျက် ရှိနေသေးကြောင်း တောင်ပေါ်ဒေသအချို့တွင် တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။

ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်တို့ ပင်လောင်းမြို့နယ်ရဲ့ အဖြစ်အပျက် လေးတစ်ခုကို ကျွန်တော်တင်ပြပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ပင်လောင်းမြို့နယ်ဟာ နေပြည်တော်ဧရိယာ နှင့်ဆက်စပ်လျက်ရှိတဲ့ မြို့နယ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အများသိပြီးဖြစ်တဲ့အတိုင်း ပေါင်းလောင်းချောင်းကို အကြောင်းပြုပြီး ပေါင်းလောင်းသစ်တောကြိုးဝိုင်းကို ၁၉၉၂ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံသစ်တောဥပဒေပုဒ်မ ၆ ပုဒ်မခွဲ (က)အရ အပ်နှင်းထားသော လုပ်ပိုင်ခွင့်များကို ကျင့်သုံးပြီး ပင်လောင်းမြို့နယ်ရဲ့ဧရိယာ သုံးပုံနှစ်ပုံခန့်ကို သစ်တောဧရိယာအဖြစ် ၂၀၀၂ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။ ပင်လောင်းမြို့နယ် အနောက်ခြမ်း နေပြည်တော်ဧရိယာနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသော ဒေသအားလုံးကို ပေါင်းလောင်းချောင်း ရဲ့ ရေဝေရေလဲဧရိယာ သစ်တောကြိုးဝိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တင်ပြလိုတဲ့ အကြောင်းအရင်းကတော့ ၂၀၀၂ ခုနှစ် သစ်တောကြိုးဝိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့စဉ်က ကျေးရွာအုပ်စု ၁၀ ခုမှ ကျေးရွာပေါင်း ၇၆ ရွာနှင့် စိုက်ဧကပေါင်း ၁၀၃၀၀ ခန့်က သစ်တောကြိုးဝိုင်းထဲကျ ရောက်သွားပါတယ်။ ၎င်းရွာပေါင်း အားလုံးလိုလိုဟာ နှစ်ပေါင်းမြောက်မြားစွာကတည်းက နေထိုင် လာခဲ့ကြကြောင်း ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနပြန်တမ်းမှာရော ကိုလိုနီခေတ်က ရေးဆွဲထားသော စစ်မြေပုံ ပေါ်မှာ ဖော်ပြထားခြင်းခံရသော ကျေးရွာများဖြစ်ကြပါတယ်။ ပေါင်းလောင်းဒေသဟာ ကျေးရွာအုပ်စု နှစ်ခုမှ ပါဝင်သော ကျေးရွာအများစုဟာလည်းပဲ ပုဂံခေတ်ကတည်းက အနန္ဒသူရိယအမတ်အား မဲဇာတောင်ခြေ နယ်နှင်တဲ့အခါမှာ ဆွေတော်မျိုးတော်၊ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်တဲ့ မိသားစုများမှာ မင်းဘေးမင်းဒဏ်သင့်မှာစိုးလို့ တိမ်းရှောင်ရာမှ ရောက်ရှိလာပြီးရွာများကို တည်ထောင်ခြင်းဖြစ် ကြောင်း လူကြီးစကားလူငယ်ကြားဖြင့် ပြောစမှတ်ပြုကြပါတယ်။ ဒီနေရာမှာသက်သေထူလိုတာက လယ်သမားတွေဟာ လယ်ထွန်ရင်း ဆေးမြစ်အသုံးအဆောင် အိုး၊ ခွက်၊ ပုဂံ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ တွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း လွန်ခဲ့တဲ့ မြန်မာ့ဆိုရှယ်လစ်လမ်းစဉ် ခေတ်တုန်းက သတင်းစာတစ်စောင်မှာ ဖတ်လိုက်ရမိပါတယ်။ ကျွန်တော်တင်ပြခဲ့တဲ့ ရွာတွေဟာ မရေတွက်နိုင်သော ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာ အဆင့်ဆင့်သော ဘိုးဘောင်စဉ်ဆက်ကတည်းက နေထိုင်လာခဲ့ကြောင်းကို သက်သေပြသလို ဖြစ်နေပါ တယ်။ သစ်တောကြိုးဝိုင်းသတ်မှတ်စဉ်က လုပ်ကိုင်စားသောက်ရန် စိုက်ပျိုးမြေအချို့ကို ချန်လှပ် ပေးထားပါတယ်။ အသက်ရှူချောင်ရန် ချန်လှပ်ပေးခွင့်ပြုထားသော်လည်း မြန်မာနိုင်ငံသစ်တော ဥပဒေပုဒ်မ ၆ ပုဒ်မခွဲ (က) အရ ဖော်ပြရမယ်ဆိုရင် (က) ဆိုင်ရာဆိုင်ခွင့် အခွင့်အရေးများကို အမည်နှင့်ဖော်ပြထားသူများသာ ခံစားခွင့်ရှိကြောင်း၊ ၎င်းတို့မှ ဆင်းသက်လာသူများနှင့် မသက်ဆိုင် စေရ။ (ခ) လုပ်ကိုင်ခွင့်ရသည့်လယ်ယာ၊ ဥယျာဉ်ခြံမြေကို အသစ်တိုးချဲ့ခြင်း၊ ရောင်းဝယ်လွှဲပြောင်း ခြင်း၊ ဖလှယ်ခြင်းမပြုရ။ (ဂ) ထင်း၊ ခြံတိုင်နှင့် ဝါးများကို မိမိအတွက် ခွင့်ပြုခြင်းဖြစ်၍ ရောင်းချခြင်း မပြုရ။ ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ပါက သစ်တောဥပဒေအရ အရေးယူခံရမည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်။

သစ်တောကြိုးဝိုင်းမသတ်မှတ်မီ ကတည်းက တည်ရှိပြီးဖြစ်နေသော ကျေးရွာများ၏ လုပ်ကွင်းလုပ်ကွက်များကို ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်တဲ့ မြေယာဥပဒေ၊ မြေလွတ်မြေရိုင်းစီမံခန့်ခွဲမှုဥပဒေ၊ နည်းဥပဒေများလည်း ပြဋ္ဌာန်းပြီးဖြစ်ပါတယ်။ စည်းကမ်းချက်ပါ (က) အရဆိုလျှင် ၎င်းတို့မှ ဆင်းသက်လာသူများနှင့်မသက်ဆိုင်စေရဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်ဟာ ဒီမိုကရေစီခေတ်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေမှု ရှိနိုင်ပါ့မလား။ သက်ဆိုင်ရာမိဘများ သေဆုံးလျှင် ရွာနှင့်လုပ်ကွက်များလုပ်ကွင်းများ၊ သစ်တောဧရိယာအတွင်းမှ ဖယ်ရှားပေးရမည့် သဘောမျိုး၊ ရွာဖျက်ပြီး ရေကြည်ရာမြက်နုရာသို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးရမယ့်ပုံ ပေါ်နေပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တောင်ပေါ်ဒေသရှိ တိုင်းရင်းသားအချို့ဟာလည်း တောင်း၊ ပလုံး၊ ပလိုင်းစတဲ့ တတ်တဲ့လက်မှုပညာနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေတာကိုလည်း ယနေ့တိုင်တွေ့မြင် နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ခုလို တင်ပြရ ခြင်းဟာလည်း ပြီးခဲ့တဲ့အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်တုန်းက သစ်တောဧရိယာ ကျူးလွန်တယ်ဆိုပြီး သက်ဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့နှင့် ဌာနဆိုင်ရာများမှ ဖမ်းဆီးတရားစွဲဆို ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးလို့ ကျွန်တော် တင်ပြခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နှစ်ပေါင်းပရိစ္ဆေဒမြောက်မြားစွာကတည်းက နေထိုင်လာကြသော တိုင်းရင်းသားများ ဒီမိုကရေစီအနှစ်သာရများ မျှဝေခံစားနိုင်ရန် နိုင်ငံသားများမူလအခွင့်အရေး မထိခိုက်မဆုံးရှုံးစေရန် နှင့် ဥပဒေဘောင်နှင့်အညီ နောင်တွင်နေထိုင်သွားနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ သူတည်း တစ်ယောက် ကောင်းမှုရောက်ဖို့ဆိုတဲ့ အနန္ဒသူရိယအမတ်ကြီးရဲ့ မေတ္တာစာကို ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကြားယောင်မိလို့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးမှတစ်ဆင့် မေးမြန်းလိုတဲ့ မေးခွန်းကတော့ သစ်တောကြိုးဝိုင်း မသတ်မှတ်မီ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက တည်ရှိပြီးဖြစ်သော ကျေးရွာများ၊ လုပ်ကွင်းလုပ်ကွက်များကို သစ်တော ဥပဒေစည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအရ ဖြေလျှော့မှုပြုနိုင်၊ မပြုနိုင် နောင်တွင် မည်ကဲ့သို့သော အစီအမံများ ပြုလုပ်ပေးရန် အစီအစဉ်ရှိ၊ မရှိ သိရှိလိုပါ၍ ဤမေးခွန်းကိုမေးရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။