ပြည်ထောင်စုသမ္မတမြန်မာနိုင်ငံတော်ရဲ့ ၂၀၁၀-၂၀၁၁ ခုနှစ် လူဦးရေကို ကမ္ဘာ့ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့က ၅၃.၄ သန်းဟု ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားရှိခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနှင့် ပြည်သူ့အင်အားဝန်ကြီးဌာနကတော့ ၅၉.၈ သန်းလို့ ခန့်မှန်းတွက်ချက် ထားရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ လူဦးရေကိန်းဂဏန်းတွေဟာ ကွာဟနေပါတယ်။ အဲဒီအခြေအနေအရ ပြည်လုံးကျွတ်သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူတဲ့လုပ်ငန်းကို ၂၀၁၄ ခုနှစ်၊ မတ်လမှာ အမျိုးသားအဆင့် ဆောင်ရွက်မှာဖြစ်ပါတယ်။ အဲ့ဒီလိုဆောင်ရွက်တဲ့အခါမှာ စုစုပေါင်း လုပ်အားပေးဝန်ထမ်း ရာပေါင်း များစွာဝိုင်းပြီးတော့ ငွေကျပ်သန်းပေါင်းများစွာ သုံးစွဲကုန်ကျနေကြောင်းလည်း လေ့လာသိရှိရပါတယ်။ အဲဒီလုပ်ငန်းနှင့်အတူ ကဏ္ဍပေါင်းစုံ ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်များကို တစ်ပါတည်း ကောက်ယူ မှတ်တမ်းတင်သွားရန် ဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်းရှိ၊ မရှိ။ ဆောင်ရွက်နိုင်ခွင့်ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့တဲ့ရက်က ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်မှာ သန်းခေါင်စာရင်းနှင့်ပတ်သက်တဲ့ ဥပဒေကိုလာရောက်ရှင်းပြတဲ့အခါမှာ သန်းခေါင်စာရင်းနဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းများကိုသာ ပူးတွဲ ဆောင်ရွက်ခွင့်ရှိပြီးမှ အခြားလုပ်ငန်းများဆောင်ရွက်ခွင်‌့မရှိလို့သိခဲ့ရပါတယ်။ သို့သော်လည်းပဲ ကျွန်တော် ဒီမေးခွန်းကိုဖြင့် ဆက်လက်မေးမြန်းတင်ပြသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍနှင့် ပတ်သက်ပြီးတော့မှ မေးမြန်းလိုတာရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အခုအမှန်ရှိနေတဲ့ မိုးစပါးနှင့် နွေစပါး စိုက်ဧကနှင့် အထွက်နှုန်းကိုလည်း ပြန်လည်တိုင်းတာတွက်ချက်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်၊ ၁၅ နှစ် ခေတ်အဆက်ဆက်မှာ ခုနက မိုးစပါးစိုက်ဧကဟာ ၁၇ သန်း၊ နွေစပါးစိုက်ဧကဟာ ၃ သန်း၊ စုစုပေါင်းစပါးစိုက်ဧက သန်း ၂၀ လို့တောက်လျှောက်ကြေညာခဲ့ပါတယ်။ နောက်တစ်ခါလည်း ပန်းတိုင်အထွက်တိုးနှုန်းဟာလည်းပဲ တစ်ဧကကို စပါးတင်း ၇၀ ကနေ ၇၅ တင်းလို့ ကြေညာခဲ့ပါတယ်။ နိုင်ငံသား လူဦးရေကိုတော့ သန်း ၆၀ လို့ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားပြီးတော့မှ နိုင်ငံသားတစ်ဦးရဲ့ တစ်နှစ် ဝမ်းစာဟာ ၁၅ တင်းလို့ မှတ်သားထားရှိခဲ့ပါတယ်။ အကယ်၍သာ အဲ့ဒီစိုက်ဧက အဲ့ဒီအထွက်နှုန်း အဲ့ဒီဝမ်းစာနှင့် တွက်လို့ရှိရင် လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်၊ ၁၅ နှစ်ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံသည် တစ်နှစ်ကို ဆန်တန်ချိန် ၅ သန်းလောက်ထုတ်လုပ်ရောင်းချနိုင်မယ့် အခြေအနေရှိပါတယ်။ သို့သော် နှစ်စဉ်ဆန်တန်ချိန် ၁၀၀၀၀၀ တောင်မှ အနိုင်နိုင်ရောင်းခဲ့တာရှိပါတယ်။ ဒါဘာ့ကြောင့်လဲဆိုရင် အကြောင်းအချက်ပေါင်း များစွာရှိနေသော်လည်းပဲ အခြေခံအကြောင်းအချက်ကတော့ စိုက်ဧကနှင့် အထွက်နှုန်း ကွာခြားမှုဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒါတွေကို ပြန်လည်တိုင်းတာတွက်ချက် ကောက်ယူ ဖို့လိုအပ်ပြီးလို့ယူဆပါတယ်။ အလားတူပဲ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ဆက်စပ်ပြီးတော့မှ ဆည်တမံနှင့် မြစ်ရေ တင်စီမံကိန်းများကနေပြီးမှ အမှန်ရေသွင်းစိုက်ပျိုးနိုင်တဲ့ ဧကကိုလည်းပဲ တိုင်းတာတွက်ချက်ဖို့ လိုအပ် ပါတယ်။

ယနေ့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံတော်ဟာ ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတော်ကို တည်ဆောက်နေတဲ့ကာလဖြစ်ပါတယ်။ ကိန်းဂဏန်းစာရင်းဇယားများကလည်း နောက်ဆုံး အခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီမှန်ကန်ဖို့ အထူးလိုအပ်ပါတယ်။ ဒါမှသာလျှင် ချမှတ်ထားတဲ့ စီမံကိန်းများဟာ အောင်မြင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ ဆက်လက်ပြီးတော့မှ အလုပ်အကိုင်နှင့် ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု အပိုင်းကိုလည်း မေးမြန်းတင်ပြလိုပါတယ်။ အဲဒီမှာ ပြည်ပနိုင်ငံများသို့ ထွက်ခွာအလုပ်လုပ်နေတဲ့ ဦးရေကောက်ယူဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ ခုနက အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများအပါအဝင် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးသို့ ထွက်ခွာပြီး အလုပ်လုပ်ကိုင်တဲ့ဦးရေဟာ ၃ သန်းကျော်ရှိတယ်လို့ ပြည်တွင်းစာနယ်ဇင်းများအရ သိရှိရပါတယ်။ ဒါဟာ ခန့်မှန်းချက်သာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်တစ်ချက်ကတော့ ဒေသအလိုက် ကျန်ရှိ နေတဲ့ အလုပ်လက်မဲ့ဦးရေဖြစ်ပါတယ်။ နောက်တစ်ချက်ကတော့ တစ်ရက်လျှင် ဝင်ငွေ ၂ ဒေါ်လာ သို့မဟုတ် ၃ ဒေါ်လာနှင့်ညီမျှတဲ့ ကျပ်ငွေထက်နည်းတဲ့ လုပ်ခရရှိတဲ့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူ ဦးရေဖြစ်ပါ တယ်။ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံတော်အစိုးရအပိုင်းကတော့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကို ၃၆ ရာခိုင်နှုန်းကနေ ၂၆ ရာခိုင်နှုန်းသို့ လျှော့ချနေကြောင်း မကြာခဏ သတင်းများထုတ်ပြန်လျက်ရှိပါတယ်။ ဒီကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ပြည်တွင်းမှာရော၊ ပြည်ပကပါ ဝေဖန်မှုမျိုးစုံနဲ့ကြားနေရပါတယ်။ မြန်မာ လူဦးရေ သန်း ၆၀ ဆိုပါစို့။ အဲ့ဒီအထဲကနေပြီးမှ ၆၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ဟာ ကျေးလက်မှာ နေတဲ့ တောင်သူလယ်သမားများနှင့် ၎င်းတို့မှီခိုနေတဲ့ ဆက်နွယ်နေတဲ့ မိသားစုများဖြစ်ပါတယ်။ ကျန်တဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ခန့်တော့ မြို့ပြမှာဖြစ်ပါတယ်။ မြို့ပြနေထိုင်သူများအနေနဲ့ကတော့ ပြန်ကြည့်လို့ ရှိရင်လည်းပဲ ခုနက လက်လုပ်လက်စား၊ ကျပန်း၊ နေ့စားအလုပ်သမားများဦးရေကလည်းပဲ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ရှိနေပါတယ်။ ဒါကို ပြန်ပြီးတော့ တွက်ချက်လို့ရှိရင် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု ရာခိုင်နှုန်းသည် ၃၆ ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၆ ရာခိုင်နှုန်း မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ၆၃ ရာခိုင်နှုန်းဆိုတော့ နီးစပ်နိုင် ကြောင်းဝေဖန်မှုတွေဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ အမှန်စာရင်းများကိုလည်း မြေပြင်ကိုက်ညီ အောင် ကောက်ယူဖို့အချိန်ရောက်ပြီလို့ ကျွန်တော်တို့ ထင်မြင်ယူဆပါတယ်။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုတိုင်းတာတဲ့နေရာမှာ ခုနက ဝင်ငွေတစ်ခုတည်းပေါ်မှာ မူမတည်ဘဲနဲ့ အခမဲ့ မူလတန်းပညာရေး သင်ကြားခွင့်ရ၊ မရ။ အ‌ွခေခံပညာကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက် မှုရ၊ မရ။ သန့်ရှင်းတဲ့ သောက်သုံးရေရှိ၊ မရှိ။ ရ၊ မရ။ နောက် သန့်ရှင်းတဲ့ နေရာထိုင်ခင်းရှိ၊ မရှိ။ ဒါတွေပေါ်လည်းမူတည်ပြီးမှ တွက်ချက်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ ဆက်လက်ပြီးတော့ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး ကဏ္ဍကို မေးမြန်းတင်ပြလိုပါတယ်။ အခြေခံပညာမူလတန်းအဆင့် စာတတ်မြောက်သူအရေအတွက် ကျွန်တော်တို့ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ကိန်းဂဏန်းများအရ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စာတတ်မြောက်သူဦးရေဟာ ၉၅ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ရှိတယ်လို့ ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကယားပြည်နယ်ဆိုလို့ရှိရင် ၉၈ ရာခိုင်နှုန်း ကျော်ရှိနေပြီးလို့ ဒါဖော်ပြခဲ့တာမှတ်သားရပါတယ်။ ယခုဆိုရင် ကယားပြည်နယ်သည် ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ကျော်လွန် စာတတ်နေတဲ့ သဘောမျိုးရောက်နေပါပြီ။

နောက်တစ်ခုက ကျောင်းစာသင်ခန်းများသို့ ရောက်ရှိလာတဲ့ ကျောင်းနေအရွယ် ကလေးတွေရဲ့ အရေအတွက် ရာခိုင်နှုန်း ဒါကိုလည်း ကိန်းဂဏန်းကောက်ယူဖို့ လိုအပ်ပါပြီ။ ဒီမှာတစ်ခု ဆက်စပ် တင်ပြလိုပါတယ်။ ကနေ့ ကမ္ဘာမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေတဲ့ နိုင်ငံတွေထဲကနေပြီးမှ လူဦးရေ သန်း ၂၀ နှင့် သန်း ၂၀ အောက်သာရှိတဲ့ ဆွီဒင်၊ နော်ဝေ၊ ဒိန်းမတ်၊ ဖင်လန်စတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာသာ စာတတ်မြောက်တဲ့ ဦးရေဟာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်မှာရှိပါတယ်။ ကျန်တဲ့ဖွံ့ဖြိုးနေတဲ့ ဥရောပနိုင်ငံများ၊ အမေရိကန် နိုင်ငံအပါအဝင် နိုင်ငံအများစုမှာဆိုလို့ရှိရင် စာတတ်မြောက်သူဦးရေဟာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်နှင့် ပျမ်းမျှ ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းအောက်ရှိကြောင်းလည်း ခုနက ပြည်ပစာနယ်ဇင်းများအရ လေ့လာမှတ်သား သိရှိရပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ စာတတ်မြောက်သူဦးရေကိုလည်း ပြန်လည်ဆန်းစစ်သင့်ကြောင်း မေးမြန်းတင်ပြလိုပါတယ်။

ကျန်းမာရေးအပိုင်းအနေနဲ့ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ တိုက်နယ်ဆေးရုံများသို့ အမှန်ရောက်ရှိ တာဝန် ထမ်းဆောင်နေတဲ့ ဆရာဝန်အရေအတွက် ရာခိုင်နှုန်း ဒါကတော့ ချင်းပြည်နယ်ကိုအခြေခံ ပြီးတော့မှ မေးမြန်းခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ ချင်းပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံအများစုမှာ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိ တာဝန်ထမ်းနေတဲ့ ဆရာဝန်တချို့သည် ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းမပြည့်ပါ။ ကျန်တဲ့ တိုက်နယ်ဆေးရုံအလိုက်ကို ဆရာဝန်များ ခန့်အပ်တာဝန်ပေးမှုအမိန့်တွေထွက်ပါတယ်။ အချို့လည်း ဆရာဝန်များရောက်ရှိလာပါ တယ်။ တစ်ပတ်၊ ၁၀ ရက်နေပြီးလို့ရှိရင် ပြန်ဆင်းသွားကြပါတယ်။ နောင် လုံးဝပြန်ရောက်မလာတော့ ပါဘူး။ အချို့လည်း အမိန့်ထွက်ကတည်းကကို လုံးဝကို ရောက်မလာကြပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့ ချင်းပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ ကျေးရွာများမှာနေတဲ့ ပြည်သူအများစုကတော့ ဆရာဝန်များသည် သူတို့အတွက် မမီတဲ့ပန်းတွေဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သေချာတဲ့ ကျန်းမာရေးမှူး၊ သူနာပြုနဲ့ သားဖွားဝန်ထမ်းတွေကို ရွာတိုင်းစေ့မှာရှိအောင် ခန့်ပေးစေလိုတဲ့ဆန္ဒများ၊ ချင်းတိုင်းရင်းသားများ အပါအဝင် ကျန်တဲ့ တိုင်းရင်းသားများရှိနေမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ယုံကြည်မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ တိုးချဲ့ဖွင့်လှစ်ပေးရန်လိုအပ်တဲ့ ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနခွဲ အရေအတွက်၊ တိုးချဲ့ ခန့်အပ်ပေးသင့်သော ကျန်းမာရေးမှူး၊ သူနာပြုနှင့် သားဖွားဝန်ထမ်းအရေအတွက်ကိုလည်း မေးမြန်း တင်ပြလိုပါတယ်။

ဆက်လက်ပြီးတော့မှ ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေးအပိုင်းဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဒေသတစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက်ကို အဓိကကျတဲ့ အခြေခံအချက်တစ်ချက်ကတော့ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ကောင်းမွန်ဖို့ဆိုတာ အားလုံးအသိပါပဲ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျေးရွာနှင့် မြို့ဆက်သွယ်သော လမ်းများနှင့် ကျေးရွာချင်းဆက်လမ်းများဖောက်လုပ်ပေးရန် လိုအပ်သော မြို့နယ်ကျေးရွာများစာရင်းလည်း ဒါ နိုင်ငံတော်အဆင့် ကောက်ယူဖို့လိုအပ်မယ်လို့ ယုံကြည်မျှော်လင့်ပါတယ်။ အလားတူပဲ ကျေးလက် စာတိုက်၊ ကြေးနန်းရုံးနှင့် ကြိုးမဲ့တယ်လီဖုန်းတွေ တည်ဆောက်တပ်ဆင်ပေးရန် လိုအပ်တဲ့ ရွာများ စာရင်းကိုလည်းပဲ ကောက်ယူဖို့လိုအပ်မှာဖြစ်တယ်လို့  ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ဖို့မို့လို့ ဒါကိုလည်း မေးမြန်းတင်ပြလိုပါတယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ ဒေသတစ်ခုလျှင် ထွက်ကုန်တစ်မျိုး မြေပေါ်အုပ်စု တစ်ခု သို့မဟုတ် ဒေသတစ်ခုမှာ စီးပွားဖြစ်ထုတ်လုပ်နိုင်မယ့် စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန် သို့မဟုတ် အသေးစား စက်မှုလက်မှုထုတ်ကုန် တစ်မျိုးမျိုးကို စုပေါင်းထုတ်လုပ်နိုင်မည့် အခြေအနေနှင့် နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ မတည်ပံ့ပိုးပေးနိုင်မည့် အရင်းအနှီးနှင့် နည်းပညာလိုအပ်ချက်ကိုလည်း ဒါ ကွင်းဆင်းတိုင်းတာတွက်ချက်ဖို့သင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုလျှော့ချတဲ့ လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ဆောင်တဲ့နေရာမှာ ချေးငွေသက်သက်ပေးရုံနဲ့တော့ အောင်မြင်မှုကတော့ နည်းပါးနေတာဖြစ်ပါ တယ်။ ချေးငွေများများပေးလေ အကြွေးများတင်လေ ကိန်းစိုက်ဖို့များနေပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုက အမှန်လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုလို့ရှိရင်တော့ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းများဖော်ထုတ် ပေးခြင်းသည်သာလျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်းလည်းတင်ပြလိုပါတယ်။

အခြေခံကိန်းဂဏန်း စာရင်းဇယားများ တိကျမှန်ကန်ပါမှ ထိရောက် အကျိုးရှိတဲ့ စီမံကိန်းများရေးဆွဲအကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံတော်နှင့် နိုင်ငံသားများ အတွက်လည်းပဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု အကျိုးတရားများ အမှန်ရရှိနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကိုလည်းပဲ အမှန်လျှော့ချသွားနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ သို့ပါ၍ ခုနက သန်းခေါင်စာရင်းကောက်ယူရေး အမျိုးသားရေးလုပ်ငန်းနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲလုပ်ဆောင်လို့ မရခဲ့ရင် တောင်မှ သက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီးဌာနများအနေနဲ့ ကျွန်တော်တင်ပြခဲ့ပါ စိုက်ပျိုးရေး၊ အလုပ်အကိုင်၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး၊ ပို့ဆောင်ဆက်သွယ်ရေး နောက် ဒေသထွက်ကုန်စတဲ့ လုပ်ငန်းကဏ္ဍတွေမှာ သက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီးဌာနများအနေနဲ့ နောက်ဆုံးအခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ကိန်းဂဏန်းစာရင်းဇယား များ ကောက်ယူရန်အစီအစဉ် ရှိ/မရှိသိရှိလိုပါကြောင်း မေးမြန်းပါသည်။