ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဒီနေ့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နေထိုင်ကြတဲ့ လူဦးရေ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ကျေးလက် နေ တောင်သူလယ်သမားများ၊ အလုပ်သမားများရဲ့ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအတွက် သိလိုတဲ့ အချက်ကို ကျွန်တော့်လိုပဲ ဒေသခံပြည်သူများက သိလို ဆောင်ရွက်ပေးစေလိုတဲ့ ဆန္ဒရှိတဲ့အတွက် အများပြည်သူများ သိသာထင်ရှားစွာ သိရှိနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ပြီးတော့ ဒီမေးခွန်းကို သက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီး များထံ မေးမြန်းရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ နိုင်ငံတော်အစိုးရအနေနဲ့ ကျေးလက်နေပြည်သူများ စားဝတ်နေရေး ပြည့်စုံပြီး စီးပွားရေးတိုးတက်မှသာ မြို့နဲ့ ကျေးလက် ဒေသဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကွာဟချက်လျော့နည်းပြီး ကျေးလက်နေပြည်သူများ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု လျှော့ချရေးအတွက် လုပ်ငန်းစဉ် ၈ ရပ်ချမှတ်ပြီး အမျိုးသားစီမံကိန်းအား ရည်မှန်းချက်ချမှတ်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပါတယ်။ တစ်နည်းအားဖြင့် နိုင်ငံတော် အစိုးရအနေနဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအ‌ွခေခံဥပဒေပုဒ်မ ၂၂၊ ၂၃၊ ၂၄ မှာ ပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့အတိုင်း နိုင်ငံတော်အတွင်း မှီတင်းနေထိုင်ကြတဲ့ တိုင်းရင်းသားပြည်သူများ၊ တောင်သူလယ်သမားများနဲ့ အလုပ်သမားများရဲ့ မူလ အခွင့်အရေးများကို ကူညီစောင်‌့ရှောက်ပေးရန် အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်နေကြောင်း တွေ့ရှိ ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့မှာ ကျေးလက်နေအချို့ပြည်သူများဟာ ပညာပြည့်ပြည့်ဝဝ သင်ကြားနိုင်မှုမရှိဘဲ မိမိတို့ရဲ့အသက်ရှင်သန်ရပ်တည်နေထိုင်ရေးအတွက် နေ့စဉ်စားဝတ်နေရေး ပင်ပင်ပန်းပန်းဆောင်ရွက်နေရတဲ့အတွက် မိမိကိုယ်မိမိကျန်းမာရေးစောင်‌့ရှောက်မှု အသိစိတ်ဓာတ် ရှိရှိနဲ့ ပြည့်ပြည့်ဝဝဆောင်ရွက်နိုင်ခြင်း မရှိတဲ့အတွက် အချိန်မတိုင်မီသက်တမ်းမစေ့မီမှာ သေဆုံးတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ရှိနေဆဲပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ စားဝတ်နေရေးအတွက် မိုးကာလမှာ ချောင်းရေများ၊ မြစ်ရေများနဲ့ အတူ မျောပါလာတဲ့ထင်းများကို မိမိတို့ဝမ်းစာအတွက် ရောင်းချရန်ရည်ရွယ်ပြီး ဆယ်ယူရန် ကြိုးစား ရင်း ရေမျောထင်းများနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ မြွေဆိုးကိုက်ခြင်း၊ လယ်ကွင်းထဲမှာ စပါးရိတ်သိမ်းရင်း မြွေဆိုးကိုက်ခံရခြင်း၊ တစ်ရွာနဲ့တစ်ရွာအကြား ညအချိန်မှောင်မှောင်မဲမဲမှာ သွားလာရရင်းနဲ့ မိမိကိုယ် မိမိ ကျန်းမာရေးစောင်‌့ရှောက်မှုမရှိလို့ မြွေဆိုးကိုက်ခြင်းကြောင့် သေဆုံးရသူများတွေ့ရှိနေရပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တိုင်းဒေသကြီးနဲ့ ပြည်နယ်မှာ မွှေဆိုး၊ မြွေပွေး၊ မြွေဟောက်အပါအဝင် အဆိပ်ရှိတဲ့ မြွေဆိုး တွေကိုက်သဖြင့် အချိန်မီဆေးဝါးလုံလုံလောက်လောက်မရရှိခြင်း၊ ကုသခြင်းမပြုနိုင်တဲ့အတွက် သေဆုံးမှုဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပွားလျက်ရှိကြောင်းတွေ့ရပါတယ်။ အထူးသဖြင်‌့ မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းမှာ ရှိတဲ့ စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး၊ မကွေးတိုင်းဒေသကြီး၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီးစတဲ့ ဒေသတွေဟာ ရာသီဥတုပူပြင်းပြီး မြွေဆိုးပေါက်မှုများပြားသဖြင့် တောနယ်ကျေးရွာများမှာ နေထိုင် ကြတဲ့ပြည်သူများ၊ လယ်သမားများအနေနဲ့ စားဝတ်နေရေးအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင် ရာမှာ မြွေဆိုးအန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ဆောင်ရွက်နေရတဲ့လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူဟာ အများစု ဖြစ်နေပါတယ်။ အလားတူ အခြားတိုင်းဒေသကြီးနဲ့ ပြည်နယ်များမှာလည်း စားဝတ်နေရေးလုပ်ကိုင်ရာမှာ မြွေကိုက် ခံရတဲ့ အန္တရာယ်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဆေးဝါးလုံလုံလောက်လောက် ရရှိမှု မရှိ သဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိုးဆေးအင်မတန် ဈေးကြီးနေတဲ့အတွက်လည်းကောင်း၊ အချိန်မီဆေးခန်း မပို့နိုင်သဖြင့် လည်းကောင်း မသေဆုံးသင်‌့ဘဲ သေဆုံးနေရတဲ့ဖြစ်စဉ်တွေ ဖြစ်ပွားနေကြောင်း ကြားသိနေရပါတယ်။ ဒါကြောင်‌့မို့လို့ အောက်ပါမေးခွန်းများကို ဖြေကြားဆောင်ရွက်ပေးနိုင်ပါရန် လွှတ်တော်မှတစ်ဆင့် တင်ပြမေးမြန်းအပ်ပါတယ်။ (က) တိုင်းဒေသကြီးနဲ့ ပြည်နယ်များမှာ နှစ်စဉ်မြွေကိုက်ခံရသဖြင့် ဖြစ်စဉ်နှင့်သေဆုံးမှုနှုန်း၊ ဆေးရုံမရောက်မီနဲ့ ဆေးရုံရောက်ပြီး မည်မျှရှိပါသလဲ။ (ခ) တိုင်းဒေသကြီးနဲ့ ပြည်နယ်များရှိ မြို့နယ်အဆင့်ဆေးရုံများမှာ မြွေဆိုးအန္တရာယ် ကုသပေးနိုင်ရန် အတွက် ထိုးဆေးမည်မျှ ထုတ်ပေးထားပါသလဲလုံလောက်မှုရှိ၊ မရှိ။ (ဂ) မြန်မာနိုင်ငံဆေးဝါးစက်ရုံမှ မြွေဆိုးအကိုက်ခံရပါက နှစ်စဉ်ကုသမယ့် ထိုးဆေးမည်မျှထုတ်လုပ်ပါသလဲ။ (ဃ) အဆိုပါဆေးဝါးစက်ရုံမှ တိုင်းဒေသကြီး/ ပြည်နယ်များရှိ မြို့နယ်အဆင့်ဆေးရုံများဆေးဆိုင်များတွင် သက်သက်သာသာဖြင့် ဆေးဝါးများ လုံလုံလောက်လောက်ဖြန့်ဝေနိုင်ရန်အတွက် မြွေဆိပ်ဖြေဆေးအရေအတွက်မည်မျှ တိုးထုတ်ရန် ဆောင်ရွက်နေပါသလဲ။ အကယ်၍ မြွေဆိပ်ဖြေဆေးတိုးထုတ်ရန် တွေ့ရှိရတဲ့အခက်အခဲများကို ဖြေရှင်း နိုင်ရန် နည်းလမ်းများအားသိလိုပါသဖြင့် မေးမြန်းရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းဖြေကြားပါသည်။